Ok.. antagal ko na di nagpopost kaya medyo di ko pa rin alam kung paano ko uli uumpisahan…
Bakit ba kung minsan ang hirap naman gawin ng mga ilang bagay? Mga simple na bagay na kahit anong gawin ay di ko magawa… Ewan, nakakaasar.. pinaghihirapan at pinapangako sa sarili pero di naman magawa… napakawalang kwenta… Kanina may nagtanong sa akin, “Bakit mo naman gusto gawin yon?”. Ang sinagot ko, “EWAN.”.. Ewan?!?!?! anu ba namang rason yon? napakawalang kwenta, napaka ewan na sagot. di ko alam, bka naman talgang wala akong rason para gawin yon, para lang yon maporve sa sarili ko na kaya ko un gawin… kung minsan lahat naman tyu napapaisip kung kaya natin gawin to, diba?
Tinanong din sa akin,”Eh kung wala naman pla e bakit ka ganyan? Kung wala na edi dapat wala ka nang pake dba?”.. Ewan di ko alam… ang sinagot ko,”wala nga, pero EWAN, bka meron pa rin konti, pero wala naman dun yon e, gusto ko lang matapos.”… Yan na naman tayo sa ewan, halos andaming tanong sa akin puro ewan sagot ko… pagtinitignan ko ung mga naganap parang ewan din ung buhay ko, bka kaya ewan. Ang buhay ko ay isang malaking EWAN… kundi man “ewan”, “malay” naman ang sagot ko… anu ba yan!?!?!
“Anu kakainin mo?” “Ewan”
“Anu homework?” “Ewan”
“Bakit mali to?” “Malay”
“Meron pa rin ba?” “EWAN”
If you say you don’t care anymore, then you care.
